صفدر صانعى
434
نسخه شفا ( گل و گياه ) ( فارسى )
پروتئينهاى موجود در گياه شامل ليزين ، آرژينين « 1 » هيستيدين « 2 » آدنين « 3 » فنيل آلالين « 4 » آسپاراژين « 5 » و سيستين « 6 » است . يونجه علاوه بر مواد ماكور داراى هيدارتهاى كربن ، دياستازها ، نوعى ساپونين با اثر عطسهآور شديد ، ستنها ، دو ماده رنگى ، اسيد فسفريك و ويتامينهاى مختلف A . E . C . K در آن وجود دارد . ويتامين A در آن به صورت بتاكاروتن و به مقدار 3000 تا 5000 واحد درصد است . مقدار ويتامينهاى احتياج روزانه در آن به مقادير نسبتا زياد است . در خاكستر آن مقدار زيادى آهك ( به مقدار سه برابر شير ) پتاس ، اسيد فسفريك ، كمى منيزيم ، آهن ( به مقدار 2 برابر اسفناج ) و به مقدار بسيار جزيى ارسنيك و سيليس است . شيرينبيان « 7 » تركيب شيميايى : ريزوم و ريشه شيرينبيان داراى 4 / 1 درصد گلوكز ، 5 / 2 درصد ساكارز ، 25 تا 30 درصد آميدون ، 2 تا 4 درصد آسپاراژين ، مواد آلبومينوئيدى ، رزين ، كمى اسانس و غيره است ولى ماده اصلى آن گليسيريزين « 8 » يا اسيد گليسيريزيك « 9 » به فرمول C 42 H 62 O 16 مىباشد كه طعم شيرين داشته بر اثر هيدروليز موادى نظير اسيد گليسيرتيك « 10 » اسيد گليكورونيك « 11 » ( دو مولكول ) و همچنين آب از آن حاصل مىشود . در بازار تجارت تركيب آمونياكى گليسريزين ، به صورت فلسهاى قهوهاى رنگ به نام گليزين « 12 » در معرض استفاده قرار مىگيرد . واريتههاى مهم اين گياه طبق تحقيقات ( Boissin ) به شرح زير است . 1 - نوعى كه در منطقه مديترانه آرال ، درياى خزر و افغانستان يافت مىشود . 2 - گونهاى كه در دجله و فرات و بين النهرين است . 3 - نوع ديگرى كه به حد وفور در هنگرى ، جنوب روسيه ، تركيه ، افغانستان و آسياى صغير وجود دارد . 4 - شكل ديگرى كه در سوريه مىرويد .
--> ( 1 ) - Arginine ( 2 ) - Hiotidine ( 3 ) - Adenine ( 4 ) - Pheneyalaline ( 5 ) - Spuragine ( 6 ) - Cystine ( 7 ) - Glycyrrhize Glabra ( 8 ) - Glycyrrhizine ( 9 ) - Ac . Glycgcirrhizique ( 10 ) - Glycyrrhiteque ( 11 ) - Ac . Glycurronique ( 12 ) - Glyzin